Morgen is het moederdag. Voor mij dit jaar wel een hele bijzondere moederdag, want na 24 jaar weet ik dat mijn biologische moeder nog leeft. Ook heb ik nu naast de foto die in mijn adoptiedossier zat, een meer recente foto. Moederdag is voor mij altijd wel een beetje aparte dag geweest. Zo kocht ik bijvoorbeeld nooit een kaart met daarop: mijn mama is de liefst/voor de liefste moeder van de hele wereld. Waarom zou je zo'n kaart kopen, als je weet dat je nog ergens een moeder hebt? En ja, andersom ook: ik vind het soms ook best moeilijk te beseffen dat mijn moeder (die ik helemaal als moeder zie), niet de moeder is uit wie ik geboren ben. Toch ben ik best trots op haar, hoe ze ondanks dat ze me niet vanaf het begin (daar komt nog een blog over, want wanneer begint je leven?) kent, toch alles heeft gedaan om die achterstand in te halen. Zie haar eens stralen, nadat ze mij in mijn trouwjurk gehesen had!
Nu mijn moeder in Taiwan ook wat meer in beeld is gekomen, denk ik morgen ook aan haar. Misschien denkt ze morgen ook aan mij. Ik hoop het in ieder geval! Als corona er niet was geweest, hadden we Moederdag dit jaar in Taiwan gevierd. Toen ik net hoorde dat mijn moeder in Taiwan nog leefde, waar ik wel van uit ging omdat ze 17 was toen ze mij kreeg, heb ik een mooi boekje gekocht. Mijn plan was om, daar foto's van mijzelf in te plakken en het haar op Moederdag te geven. Het ligt nu nog leeg in de kast. Hopelijk kunnen we in het najaar alsnog afreizen naar Taiwan om deze lieve vrouw, die me 9 maanden bij zich gedragen heeft, te ontmoeten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten