De shuttlebus

Ja hoor, wij zijn nu echte toeristen want we zijn met de shuttlebus mee geweest! Het was nogal een getob met de vertrektijden die op de website stonden. In Taiwan hebben ze meestal wel een Engelse en Chineese vertaling (ook van folders), dit keer was het vrij onduidelijk op de website. Owja, ze hebben ook vaak folders met een grote titel in het Engels op de voorkant en aan de binnenkant alleen maar Chinees. Google translate (even traditioneel Chinees downloaden voor offline gebruik) is je beste vriend. Maar wat was er nu aan de hand? Het reisschema zag er onduidelijk uit, omdat er lange wachttijden leken te zijn enz. Maar dat viel mee toen bij ons het kwartje viel dat de shuttlebus (hallo uiteraard het is de shuttlebus!) bij de hoogtepunten even stopt zodat je een foto kunt nemen. Zo gezegd zo gedaan, wij gingen met de shuttlebus. Door heel Taiwan rijden trouwens bussen. Het is een relatief goedkope manier om veel te zien. 

We kwamen langs het Amis Folkcentre. Mijn familie is Ami, dus het was leuk om te zien hoe deze mensen vroeger leefden. Er werd een demonstratie gegeven in de traditionele kleding. Ze maken veel muziek, dus dat was leuk om te zien en te horen. 

Wat je hier heel vaak ziet is bij een aquarium bij een eettentje. De bedoeling is dat je dan de garnaal, kreeft of krab aanwijst die je wilt eten en dan gaan ze die voor je bereiden. 

Bij Sanxiantai brug aan de oostkust zijn we (ondanks regencape) tot op het bot natgeregend. De brug was trouwens ook dicht, omdat het hard waaide. Taiwanezen nemen liever geen risico, dus het hek bij de ingang was dicht. Acht verzopen toeristen gingen na een halfuur weer verder in het busje naar het volgende fotopunt. 

In een week alle hoogtepunten van Taiwan zien is denk ik mogelijk als je in zo’n shuttlebus gaat. Ik had die dag het gevoel alsof ik alleen maar in de bus had gezeten. De keren dat we uitstapten waren 30-60 minuten; precies genoeg tijd om een foto te maken, de drone de lucht in te sturen, drijfnat te regenen en naar de WC te gaan. Daarna weer 30 minuten in de bus en zo ging het de hele dag door. Je ziet veel, echt het gevoel dat je er geweest ben heb je niet. Ja, behalve dan dat mijn dr. Martens nu nog steeds nat zijn van binnen.